بخشودن یعنی: رهایی از رنجشها .(دکتر جان گری)

* به یمن بخششها و ایثارهای خود می توانید صاحب عالیترین موهبتها شوید.

* انسان همواره می تواند چیزی محسوس یا نامحسوس را ببخشاید تا

موجب تماس او با خزانه بیکران خدا شود.

* عفو و بخشایش ،رها کردن ِ: آرمانها ،اندیشه ها ، باورها ، احساسها ،اوضاع و

 شرایط  کهنه به منظور جا باز کردن برای چیزهای بهتر است.

بزرگترین فایده عفو و بخشایش این است که خلاء می آفریند و

 برای موهبتی تازه جا باز می کند.

* هر روز نیم ساعت آرام بنشینید و همه ی کسانی را که با آنها هماهنگ نیستید یا

 نسبت به آنها احساس ناخوشایند دارید ذهناً ببخشید.

اگر به کسی با تندی حرف زدید یا با شما با تندی حرف زدند

 ذهناً از آنها عفو بخواهید و یا آنها را ببخشایید.

* عفو و بخشایش به معنای تعظیم و کرنش در برابر کسانی که در حق شما خطا کرده اند ، نیست

حتی لازم نیست با آنها کوچکترین تماسی پیدا کنید فقط ببخشید و

 از کینه توزی نسبت به آنها دست بردارید.

* اگر رابطه تان با کسی ناهماهنگ است،

 اگر در گذشته تجربه ای تلخ برایتان پیش آمده و دل شما هنوز نسبت به

 بعضی اشخاص از کینه و نفرت لبریز است،

اگر احساس می کنید در امور مالی یا مسائل شخصی ظلم و ستمی ناروا در حق ِ شما شده است ،

 اگراحساس می کنید خسارت یا فقدانی که حق شما بوده از دستتان ربوده اند،

اگر به یاد آوردن دوران کودکی یا تجربه های خانوادگی غم عالم را به دلتان می اندازد

البته می توانید هر دلیل بشری را که بخواهید برای احساسات خود بیاورید و

 به هزار طریق آن را توجیه نمایید.

امّا بدانید با یادآوری آنها نه تنها خودتان را آزار می دهید بلکه با چسبیدن به

 احساسات و هیجانات منفی تنها تندرستی ، توانگری ، شادمانی و آرامش خاطر

خودتان را به خطر می اندازید و نابود میکنید.

 باید آن چیز یا آن کس یا آن خاطره را ببخشید و برای همیشه از خاطر ِ خود بزدایید و

 آن احساس را رها کنید، تا خوب زندگی کنید.

* برخی از مردم هم هستند که بخشایندگانی خوشدل هستند امّا گیرنده ای نامطبوع می باشند.

خداوند گیرنده ی مطبوع را به اندازه بخشنده خوشدل دوست میدارد.