سلام.

بارها برای ما پیش اومده که خواستیم نظری رو به کسی تحمیل کنیم.

یا حتی قصد تحمیل هم نداشته باشیم، و صرفا از موضعی جای او تصمیم بگیریم و بخواهیم بگوییم.

از چه روشی استفاده میکنیم. مستقیم به او میگوییم این به نفع توست! یا شاید یک سناریو غیر واقعی برای آن می چینیم؟

اینکه اصلا چرا جای او تصمیم میگیریم بماند و صحت و درستی راه انتخابی مان هم جای بحثش خالی باشه. صحبت سر اینها نیست.

آنچه الان مد نظرم است. عواقب شکست احتمالی ماست. در آن موقع چه جبهه ای انتخاب میکنیم؟

اعتراف به شکست؟

یا ادامه دادن همان بازی سابق؟ با همان شخصیت های مجازی ساختگی سناریو اِمان!

ما چه کاره ملت ایم؟ که جای اونها تصمیم میگیریم. و بدتر اینکه میخواهیم زیر پوستی اون رو وادار به این کار کنیم!

و تازه وقتی اون قبول نکنه بگیم چه خود سر!

بد تر موقعی است که صرفا تمام این استرس ها رو برای اون بوجود بیاریم و در نهایت قصدمان تست شخصیت طرف باشه!

تست توانایی خودمان در قانع کردن دیگران!

بیشتر بیاندیشیم!