غریبه به قدری خوب داره مینویسه که ترجیح میدهم وب سایتش برا خودش باشه و من و جوجو هم دوباره تو وبلاگ عشقولانه خودمون بنویسیم.

البته این بار دیگه بی بهانه میخوام بنویسم. آخه حرف زیاد هم بخواد جدی زده شه خسته کننده میشه. شاید بیشتر جنبه نوستالوژیکی داشته باشه تا چیز دیگری.

اشکال ما آدمها تو اینه که فکر میکنیم فردا صرفا ادامه دیروزِ. اگر طوری زندگی کنیم که هر روز یک روز نو باشد چه زیباست.