عزیز من عزیز من

 مرا مرا رها مکن ، که در میان آتشم ، ببین که شعله می کشم

به یک نگاه مهربان ، به یک سلام آشنا
به یک کلام دلنشین

چرا مرا تو میهمان نمی کنی

نفس نفس ببویمت ، قدم  قدم بجویمت
به هر نوا بگویمت

چرا عزیز مهربان مرا صدا نمی کنی

دلم پی ات شده روان ، شدم به عشق تو جوان

 به من مگو تو هر زمان

مرا رها کنی ، که من ، تو را رها نمی کنم


کنون من  شکسته دل ، فتاده پای دل به گل
که ای خدا مکن خجل

که در هوای نور او به گلسِتان نظر کنم

به شهر عشق سروری ، به کوی من تو مهتری
دلم دلم تو می بری

بیا و در هوای خود  خانه خرابیم ببین

ماه تمام من تویی ، مقصد عاشقان تویی
روح به جسم و  جان تویی

نگر که بی تو من به شب چه ناله وفغان کنم  

                                                                     شعر از : مهدی